Mamak’ta Gündüz Vakti: Veli Gündüz Şahin
Mamak, Ankara’nın doğusunda yer alır; Güneş bu şehrin üstüne ilk buradan düşer. Her gün, ışığın kente değdiği ilk an Mamak’ta başlar. Bu coğrafi hakikat, bugün bir yönetim biçiminin doğuşudur. Mamak’ta 31 Mart 2024’te yeni bir yerel yönetim anlayışı doğdu. Bu doğuş, şehrin emanetini taşıma hassasiyetiyle, sahayla kurulan temasla ve kamusal sorumluluğun diri tutulmasıyla her geçen gün anlam kazanıyor.
Hafızasında Mamak Türküsü’nü taşıyan; ilk gelişlerin yeşiline, yamaçlara tutunan evlere, yönünü şaşıran bir Güneş'e tanıklık etmiş bir coğrafya. Bu hafıza, emeğin, göçün ve tutunmanın kaydıdır. Yokuşlara yaslanan hayatlar, dar sokaklardan genişleyen umutlar, muhtelif kültürlerin birbirine değerek çoğaldığı bir toplumsal doku… Burada çocuk, sokağın diliyle büyür; yaşlı, zamanın biriktirdiğini taşır; emek, her sabah yeniden görünür olur. Mamak, bu çok katmanlı yapısıyla, kendine özgü bir toplumsal ritim kurar. Yerel yönetim ise bu ritmin sürekliliğini teminat altına alan iradedir; planlamayla, bütçeyle, kamusal akılla ve sahadaki temasla vücut bulan bir yönetme biçimi.
Klasik literatür “şehrül emin” der. Emaneti taşıyan, şehri muhafaza eden, adaleti ve ölçüyü gözeten kişi. Bu kavram, belediyeciliği teknik bir faaliyet olmaktan çıkarır; onu bir ahlak ve mesuliyet meselesi hâline getirir. Güncel yerel yönetim dilinde katılımcılık, erişilebilirlik, hesap verebilirlik ve sosyal belediyecilik başlıklarıyla ifade edilen bu çerçeve, sahada karşılık bulduğunda anlam kazanır. İşte bugün, bu karşılığın Mamak’taki adı Veli Gündüz Şahin.
Veli Başkanın, belediyecilik anlayışı, temasın sürekliliği üzerine kuruludur. Sokağı bilen, sokağı dinleyen, sokağın dilini yönetime taşıyan bir yaklaşım. Çalışanlarını isim isim tanıyan, emekle kurulan bağı kurumsal bir disiplin hâline getiren bir idare.
Sahada görünür olmak, bu anlayışta bir temsilden ibaret değildir. Her temas, bir veri noktasıdır; her karşılaşma, karar süreçlerine dâhil edilen canlı bir geri bildirimdir. Bu nedenle yönetim, masa başında kurulan bir kurgu olmaktan çıkar; hayatın içinden beslenen dinamik bir yapıya dönüşür. Mamak’ta iki yıldır kurulan bu düzen, belediyeciliği yeniden tanımlayan bir pratik olarak öne çıkıyor. Bu çizgi, Türkiye yerel yönetim hafızasında müstesna bir yere sahip olan Fikri Sönmez’in pratiğini hatırlatıyor. Fatsa’da 1979’lu yıllarda belediye, halkla birlikte işleyen bir organizmaya dönüşmüş; kararlar hayatın içinden süzülerek şekillenmişti. O damarın bugüne uzanan izleri, Mamak’ta daha kurumsal, daha sistemli bir yapıyla yeniden görünürlük kazanıyor. Yirmi beş yılın ardından gelen kazanım, bu yaklaşımın toplumsal karşılığıdır. Bu, aynı zamanda yerel yönetimle kurulan bağın kuvvetlenmesi ve kamusal aklın sahayla bütünleşmesidir. Bu bütünleşmenin merkezinde, Veli Gündüz Şahin’in kurduğu ilişki biçimi yer alır.
Basın gözüyle kampanyadan başlayarak iki yıldır sahada, toplantıların kenarında, esnaf ziyaretlerinin içinde bu yönetim pratiğinin nasıl inşa edildiğine tanıklık ettim. Yönetimin dili, resmî metinlerden önce kurulan temaslarda şekillendi; güven, mesafeyle değil süreklilikle tesis edildi. Şehrül eminlik, bir unvanın ötesinde, her gün yeniden kurulan bir mesuliyet.
Mamak’ta bu mesuliyet, Veli Gündüz Şahin’in sahayla kurduğu kesintisiz bağda, yönetimi hayatın içinde konumlandıran iradesinde ve emanet duygusunu diri tutan yaklaşımında karşılık buluyor.
İşte iki yılın özeti: Güneşin doğduğu yerden başlayan bir yönetim anlayışı, şehrin emanetini taşıyan bir irade ve bu iradeye isim olan bir belediyecilik pratiği oldu.
